سرنگ انسولین 1 میلی لیتری یک ابزار دقیق و تخصصی برای تزریق حجم های بسیار کم مایعات (معمولاً بین 0.01 تا 1 میلی لیتر) در تحقیقات با حیوانات آزمایشگاهی، به ویژه موش و رت های کوچک است. این سرنگ ها با کالیبراسیون ویژه خود، دقت و سهولت در اندازه گیری و تزریق دوزهای کوچک داروها، معرف ها یا سلول ها را فراهم می کنند.

ویژگی های طراحی و کالیبراسیون منحصر به فرد سرنگ انسولین 1ml:

• کالیبراسیون U-100 (U-100 Calibration):
  • این سرنگ ها برای استفاده با انسولین با غلظت استاندارد 100 واحد در میلی لیتر (U-100) طراحی شده اند.
  • بر روی بدنه معمولاً دو مقیاس حک شده است:
    • مقیاس واحد انسولین (Insulin Units): از 10 تا 100 واحد (که معادل 0.1 تا 1.0 میلی لیتر است).
    • مقیاس حجمی (mL): از 0.1 تا 1.0 میلی لیتر، با تقسیم بندی های کوچک تر (اغلب تا 0.01 میلی لیتر).
  • این تقسیم بندی ریز امکان اندازه گیری حجم هایی مانند 0.05 میلی لیتر (50 میکرولیتر) یا 0.01 میلی لیتر (10 میکرولیتر) را با خطای نسبی کم فراهم می کند.
• سوزن یکپارچه و نازک (Integrated Thin Needle):
  • سرنگ و سوزن به صورت یکپارچه ساخته می شوند (غیرقابل جدا شدن).
  • اندازه سوزن (Gauge): معمولاً بسیار نازک است، مانند 29G تا 31G (عدد بالاتر نشان دهنده نازک تر بودن).
  • طول سوزن: کوتاه، معمولاً بین 6 تا 8 میلی متر (نیم اینچ) برای تزریق زیرجلدی (SC) یا داخل صفاقی (IP) در جوندگان کوچک.
  • این طراحی نازک و کوتاه، آسیب بافتی و درد را به حداقل می رساند.
• بدنه کم حجم (Low Dead Space):
  • طراحی پیستون و نوک سرنگ به گونه ای است که حجم مرده (مایع باقی مانده در سرنگ پس از تزریق) بسیار کم است. این موضوع برای تزریق مواد گران قیمت یا با اثر قوی حیاتی است.
• استریل و یکبارمصرف (Sterile & Disposable): معمولاً به صورت استریل و فردبسته بندی شده ارائه می شوند و پس از یک بار استفاده باید دور انداخته شوند.

کاربردهای اصلی سرنگ انسولین 1ml در تحقیقات با حیوانات کوچک

• تزریق زیرجلدی (Subcutaneous - SC Injection): پرکاربردترین روش برای موش. محل معمول: پشت گردن یا پهلوی شل. حجم تزریق معمول تا 1-2 میلی لیتر بر کیلوگرم وزن بدن (برای موش: ~0.1-0.2 میلی لیتر).
• تزریق داخل صفاقی (Intraperitoneal - IP Injection): روش رایج برای تجویز سیستمیک داروها. حجم تزریق معمول تا 10 میلی لیتر بر کیلوگرم (برای موش: ~0.2-0.5 میلی لیتر). سوزن کوتاه این سرنگ ها برای IP موش نیز مناسب است.
• تزریق داخل عضلانی (Intramuscular - IM Injection): در عضلات ران. به دلیل حجم کم تزریق در موش (معمولاً زیر 0.05 میلی لیتر در هر نقطه) دقت این سرنگ ها ایده آل است.
• تزریق داخل وریدی دم (Tail Vein Intravenous - IV Injection): برای ورود مستقیم به جریان خون. نیازمند مهارت بالا و سوزن های مخصوص IV ممکن است ترجیح داده شود، اما برای حجم های کم می توان از سرنگ انسولین استفاده کرد.
• تجویز خوراکی (Oral Gavage) حجم های کم: گاهی برای تجویز حجم های بسیار کم (مثلاً 0.1 میلی لیتر) از طریق دهان با استفاده از یک کانولای جداگانه متصل به سرنگ استفاده می شود.
• کاربردهای غیرتزریقی: اندازه گیری و انتقال دقیق حجم های کم مایع در آزمایشگاه، مانند افزودن معرف به ویال های کوچک.

نکات حیاتی برای انتخاب، تکنیک و ایمنی سرنگ انسولین 1ml:

• انتخاب اندازه صحیح سوزن (Correct Needle Gauge Selection):
  • 29G-30G: برای اکثر تزریقات SC و IP در موش های بالغ.
  • 31G: برای تزریق در موش های بسیار جوان (پاپ ها)، چشم یا در محل های بسیار حساس.
  • برای رت های بزرگ، ممکن است سوزن های بلندتر و با گِیج پایین تر (مثلاً 27G) مناسب تر باشند.
• تکنیک صحیح تزریق (Proper Injection Technique):
  • حباب گیری: قبل از تزریق، حباب های هوای کوچک را به آرامی به بالا بفرستید و خارج کنید تا از تزریق هوا جلوگیری شود (به ویژه در تزریق IV).
  • زاویه تزریق: برای SC: زاویه کم (۱۰-۱۵ درجه) زیر پوست شل. برای IP: زاویه ۴۵-۳۰ درجه در ربع پایین تر سمت راست شکم.
  • آسپیراسیون (Aspiration): قبل از تزریق، پیستون را کمی به عقب بکشید (بیشتر در تزریق IP و IM) تا مطمئن شوید سوزن وارد رگ یا روده نشده است.
  • تزریق باید آرام و کنترل شده باشد.
• حجم تزریق ایمن (Safe Injection Volume): هرگز از حداکثر ظرفیت سرنگ برای یک نقطه تزریق استفاده نکنید. حجم تزریق باید بر اساس وزن حیوان، مسیر تزریق و دستورالعمل های رفاهی محاسبه شود. تزریق حجم زیاد در یک نقطه می تواند باعث درد، نکروز بافت یا نشت دارو شود.
• مدیریت و دفع ایمن (Safe Handling & Disposal):
  • پس از استفاده، بلافاصله سرنگ استفاده شده را در ظرف مقاوم در برابر سوراخ شدن (Sharps Container) مخصوص زباله های تیز و برنده بیندازید.
  • هرگز سرنگ را دوباره استفاده نکنید یا درپوش سوزن را مجدداً نزنید.
  • از تماس با سوزن آلوده به خون یا مواد بیولوژیک جداً خودداری کنید.
• کنترل درد و رفاه (Pain Control & Welfare):
  • از سوزن تیز و جدید برای هر حیوان استفاده کنید. سوزن کند درد و آسیب بافتی را افزایش می دهد.
  • برای رویه های مکرر یا دردناک، استفاده از بی حسی موضعی یا مسکن سیستمیک را طبق پروتکل تصویب شده در نظر بگیرید.
• نکات برای مواد ویسکوز (Viscous Solutions): برای مواد غلیظ، سوزن های با گیج پایین تر (مثلاً 27G) یا سرنگ های با طراحی متفاوت ممکن است لازم باشد، زیرا سرنگ انسولین با سوزن بسیار نازک ممکن است به فشار زیادی نیاز داشته باشد.
• عدم استفاده برای برخی مسیرها (Not for All Routes): برای تزریق داخل جمجمه ای (IC)، داخل بطن مغز (ICV) یا سایر تکنیک های بسیار دقیق جراحی، معمولاً از سرنگ های میکرویالی یا هامیلتون با قابلیت کنترل حجم در حد میکرولیتر استفاده می شود.

سرنگ انسولین 1 میلی لیتری با دقت و طراحی کاربرپسند خود، یک ابزار ضروری در جعبه ابزار هر پژوهشگری است که با حیوانات کوچک آزمایشگاهی کار می کند. تسلط بر تکنیک صحیح تزریق و رعایت اصول ایمنی و رفاهی، کلید بهره گیری مؤثر و اخلاقی از این ابزار است.