خط سلولی RAW 264.7 یک خط سلولی مونوسیت/ماکروفاژی جاودانه شده مشتق شده از موش (نژاد BALB/c) است که به طور گسترده ای به عنوان مدلی برای مطالعات ایمونولوژی، التهاب، و زیست شناسی ماکروفاژها استفاده می شود. این سلول ها قادر به بیان بسیاری از ویژگی های کلیدی ماکروفاژهای فعال شده هستند و ابزاری ارزشمند برای غربالگری دارو، مطالعه سیگنالینگ و عملکرد ماکروفاژها محسوب می شوند.

ویژگی های سلولی و منشأ خط سلولی RAW 264.7

• منشأ و تاریخچه: این خط سلولی از ماکروفاژهای طحال یک موش نر BALB/c که با ویروس leukemia موش Abelson (A-MuLV) ترانسفورم شده بود، مشتق شده است. یک خط جاودانه است که قابلیت تقسیم نامحدود دارد.
• مورفولوژی (Morphology): سلول ها در حالت پایه (غیرفعال) عمدتاً به شکل گرد و نیمه چسبنده هستند. پس از تحریک با عوامل مختلف (مانند LPS یا IFN-γ)، به شکل ماکروفاژهای فعال درآمده، گسترده می شوند (spread) و pseudopodia تشکیل می دهند.
• نشانگرهای سطحی (Surface Markers): بیان کننده نشانگرهای معمول ماکروفاژهای موش هستند، از جمله:
  • CD14 (گیرنده LPS)
  • CD11b (گیرنده اینتگرین αM)
  • F4/80 (نشانگر اختصاصی تر ماکروفاژهای موش)
  • گیرنده های Fc (برای فاگوسیتوز آنتی بادی متصل شده)
• ویژگی های عملکردی کلیدی (Key Functional Traits):
  • قابلیت فعال سازی (Activatable): می توانند توسط LPS (برای فعال سازی کلاسیک M1) یا IL-4/IL-13 (برای فعال سازی آلترناتیو M2) تحریک شوند.
  • فاگوسیتوز (Phagocytosis): قابلیت فاگوسیتوز ذرات (مانند ذرات لاتکس، باکتری های کشته شده) را دارند.
  • ترشح سیتوکین ها و فاکتورهای التهابی: پس از تحریک، سیتوکین هایی مانند TNF-α، IL-6، IL-1β و NO (نیتریک اکسید) ترشح می کنند.
  • قابلیت presentation آنتی ژن (هرچند ضعیف تر از سلول های دندریتیک).

کاربردهای اصلی خط سلولی RAW 264.7 در تحقیقات

• مطالعات التهابی و سیگنالینگ (Inflammation & Signaling Studies):
  • بررسی مسیرهای سیگنالینگ کلیدی مانند NF-κB، MAPK (p38, JNK, ERK) و STAT در پاسخ به LPS یا سایر محرک ها.
  • مطالعه مهارکننده های مسیرهای التهابی به عنوان کاندید دارویی.
  • کلیدواژه: "RAW 264.7 LPS inflammation", "NF-kB activation assay".
• ارزیابی فعالیت های ایمونومدولاتوری و ضدالتهابی (Immunomodulatory & Anti-inflammatory Activity):
  • غربالگری عصاره های گیاهی، ترکیبات طبیعی یا داروهای جدید بر مهار تولید سیتوکین های پیش التهابی (TNF-α, IL-6) یا NO.
  • کلیدواژه: "NO inhibition assay RAW cells".
• مطالعات فاگوسیتوز و کلیرانس (Phagocytosis & Clearance Studies):
  • اندازه گیری میزان فاگوسیتوز باکتری های فلورسنت شده یا ذرات.
  • مطالعه برهمکنش پاتوژن-میزبان.
• مطالعات تمایز و پلاریزاسیون ماکروفاژ (Macrophage Differentiation & Polarization):
  • القای فنوتیپ های M1 (پرو-التهابی) و M2 (ترمیمی) و بررسی تغییرات بیان ژن و ترشحی.
  • کلیدواژه: "M1 M2 polarization RAW".
تحقیقات مرتبط با بیماری ها (Disease-Related Research):
• آترواسکلروز: مطالعه تبدیل ماکروفاژها به سلول های فوم (foam cells) در حضور ox-LDL.
• سرطان: مطالعه نقش ماکروفاژهای مرتبط با تومور (TAMs).
• پوکی استخوان: مدلی برای استئوکلاست ها (با تحریک با RANKL می توانند به استئوکلاست تمایز یابند).
• عفونت: پاسخ به پاتوژن های داخل سلولی.

نکات حیاتی برای کشت، نگهداری و آزمایش خط سلولی RAW 264.7

• محیط کشت و شرایط استاندارد (Culture Medium & Conditions):
  • محیط پایه: DMEM با قند بالا (High Glucose) رایج ترین است.
  مکمل ها: ۱۰٪ سرم جنین گاوی (FBS) (ترجیحاً حرارت دیده شده (Heat-Inactivated) برای کاهش فعالیت فاگوسیتوز غیراختصاصی). آنتی بیوتیک (پنی سیلین/استرپتومایسین) اختیاری است.
  • شرایط: ۳۷°C، ۵٪ CO2.
• کشت و ساب کالچر (Subculturing):
  • سلول ها به صورت سوسپانسیون و نیمه چسبنده رشد می کنند. برای پاساژ، می توان به سادگی آن ها را با پیپتاز یا شستشوی ملایم از کف جدا کرد. استفاده از تریپسین نیز رایج است.
  • فراوانی پاساژ: معمولاً هر ۲-۳ روز یکبار، هنگام رسیدن به تراکم ۸۰-۹۰٪.
  • نسبت پاساژ: معمولاً ۱:۵ تا ۱:۱۰.
• انجماد و احیا (Cryopreservation & Thawing): استاندارد، در محیط حاوی FBS و DMSO. پس از احیا، ممکن است ۲۴-۴۸ ساعت زمان ببرد تا به حالت طبیعی بازگردند.
• آماده سازی برای آزمایش (Preparation for Assays):
  • برای آزمایش های التهابی، سلول ها را معمولاً در پلیت های مناسب کشت داده و پس از چسبندگی (معمولاً ۲۴ ساعت)، محیط را با محیط تازه حاوی محرک (مانند LPS) جایگزین می کنند.
  • غلظت های رایج LPS: بین ۱۰۰ نانوگرم بر میلی لیتر تا ۱ میکروگرم بر میلی لیتر.
  • زمان تحریک: معمولاً ۶-۲۴ ساعت برای سیتوکین ها و NO.
• آزمایش های رایج (Common Assays):
  • سنجش NO (Griess Assay): اندازه گیری نیتریت (محصول پایدار NO) در supernatant.
  • الایزای سیتوکین (Cytokine ELISA): برای TNF-α، IL-6 و غیره.
  • سنجش زنده مانی سلولی (Viability Assay): MTT، XTT، یا LDH برای اطمینان از عدم سمیت ترکیبات آزمایشی.
  • فاگوسیتوز (Phagocytosis Assay): با استفاده از ذرات فلورسنت یا باکتری های کشته شده.
  • PCR کمی (qPCR): برای بررسی بیان ژن های وابسته به التهاب (iNOS، COX-2، سیتوکین ها).
• کنترل های ضروری (Essential Controls):
  • گروه کنترل بدون درمان (سلول ها + محیط).
  • گروه کنترل مثبت (سلول ها + محرک شناخته شده مانند LPS).
  • گروه کنترل سمیت (سلول ها + ترکیب آزمایشی در غلظت های مختلف بدون محرک).
• چالش های رایج و نکات مهم:
  • پاسخ دهی متغیر به LPS: پاسخ سلول ها ممکن است با افزایش تعداد پاساژها (Passage Number) کاهش یابد. استفاده از پاساژهای پایین (زیر ۳۰) توصیه می شود.
  • آلودگی با مایکوپلاسما: این خط سلولی مستعد آلودگی است. تست دوره ای ضروری است.
  • سریع الرشد بودن: نیاز به نظارت مکرر دارند.
  • عدم یکنواختی: جمعیت سلولی می تواند از نظر اندازه و چسبندگی ناهمگن باشد.
• ملاحظات اخلاقی و جایگزین ها: استفاده از این خط سلولی جایگزینی برای استفاده از حیوانات کامل در غربالگری اولیه ترکیبات ضدالتهاب است (اصل جایگزینی در 3R).

خط سلولی RAW 264.7 به دلیل سهولت کشت، هزینه پایین و حفظ ویژگی های کلیدی ماکروفاژها، یک مدل سلولی بسیار محبوب و مفید در تحقیقات ایمونولوژی و فارماکولوژی التهابی است. با این حال، تفسیر نتایج باید با درک محدودیت های آن به عنوان یک خط سلولی جاودانه (و نه ماکروفاژهای اولیه) و با طراحی کنترل های مناسب همراه باشد.